Aby rozpocząć wyszukiwanie, wpisz poszukiwane wyrażenie.

Aby zapewnić trwałość zdobyczom Unii Europejskiej i sprostać globalnym wyzwaniom naszych czasów, potrzebujemy duchowej jedności Europy, potrzebujemy europejskiego poczucia tożsamości.

Home » Home » Kolekcja UW cd.

Kolekcja UW cd.

Kolekcja jest własnością spadkobierczyni Unii Wolności – Partii Demokratycznej – demokraci.pl. Jako depozyt przechowywana jest w zbiorach Fundacji Centrum im. Prof. Bronisława Geremka” z siedzibą w Warszawie.

 

Spis dokumentów (w formacie xls do pobrania)

Dokumenty wymienione w niniejszym katalogu stanowią część pierwszą zespołu dokumentów Unii Wolności, partii politycznej działającej na terenie Polski w latach 1994-2005, oraz dokumentów organizacji, których Unia Wolności była spadkobierczynią, to jest: Ruchu Obywatelskiego – Akcji Demokratycznej (1990-1991), Forum Prawicy Demokratycznej (1990-1991), Unii Demokratycznej (1991-1994), Kongresu Liberalno-Demokratycznego (1990-1994) oraz komitetów wyborczych Tadeusza Mazowieckiego z okresu jego kampanii do wyborów prezydenckich roku 1990. Całość zespołu obejmuje więc materiały z lat 1990 – 2005, przy czym część pierwsza to komplet dokumentów ROAD, FPD, komitetów wyborczych Tadeusza Mazowieckiego oraz znaczna część dokumentów Unii Demokratycznej. Pojedyncze dokumenty należące do tego zespołu to kopie dokumentów wytworzonych przez inne instytucje, włączone do dokumentacji poszczególnych partii-poprzedniczek UW przez ich kierownictwo i stanowią również świadectwo ich działalności i zainteresowań.

Unia Wolności wywodziła się z ruchu opozycji antykomunistycznej lat 1976-1989 i środowisk związanych z Klubem Inteligencji Katolickiej oraz miesięcznikiem „Więź” i „Tygodnikiem Powszechnym”. Jej liderami byli działacze Komitetu Obrony Robotników (Jacek Kuroń, Adam Michnik, Henryk Wujec, Jan Lityński, Andrzej Celiński) ważni działacze i doradcy ruchu „Solidarność” (oprócz już wymienionych: Tadeusz Mazowiecki, Bronisław Geremek, Bogdan Borusewicz, Jan Rulewski, Waldemar Kuczyński, Zbigniew Bujak, Zbigniew Janas, Władysław Frasyniuk, Janusz Onyszkiewicz, Grażyna Staniszewska, Barbara Labuda) oraz działacze Ruchu Wolność i Pokój (Piotr Niemczyk, Radosław Gawlik), tak zwani „gdańscy liberałowie” (Donald Tusk, Janusz Lewandowski) i czołowi polscy intelektualiści katoliccy drugiej połowy XX wieku (Jerzy Turowicz, Stanisław Stomma, Józefa Hennelowa, Krzysztof Kozłowski). Przez stosunkowo krótki okres, obejmujący lata 1991-1992, jednym z głównych liderów bezpośredniej poprzedniczki Unii Wolności, czyli Unii Demokratycznej, był przywódca Ruchu Młodej Polski, Aleksander Hall. Ważną rolę w Unii Demokratycznej, a potem Unii Wolności odgrywało też grono ekspertów różnych dziedzin ważnych dla rozwoju państwa – znawców problematyki samorządu terytorialnego (Jerzy Regulski, ), polityki społecznej (Irena Wóycicka, Joanna Staręga-Piasek), prawa (Irena Lipowicz, Jacek Taylor) czy ekonomii (Leszek Balcerowicz, Marek Dąbrowski,  Helena Góralska, Tadeusz Syryjczyk). Od 1990 r. aż do swej śmierci z Ruchem Obywatelskim – Akcją Demokratyczną, a potem Unią Demokratyczną, Unią Wolności i spadkobierczynią ich wszystkich Partią Demokratyczną – demokraci.pl związany był ponadto dawny działacz Bundu i przywódca powstania w getcie warszawskim z 1943 r. Marek Edelman.

Najstarszą z partii założonych przez środowiska współtworzące historię Unii Wolności było powstałe 27 czerwca 1990 r. Forum Prawicy Demokratycznej, którego liderem był Aleksander Hall. Dwa dni później zainaugurował swą działalność Kongres Liberalno-Demokratyczny, zaś 16 lipca 1990 r. ogłoszono powstanie Ruchu Obywatelskiego – Akcji Demokratycznej. ROAD i Forum Prawicy Demokratycznej na jesieni 1990 r. zaangażowały się w pierwsze w historii Polski powszechne wybory prezydenckie, współtworząc komitety wyborcze Tadeusza Mazowieckiego, wówczas pełniącego zarazem rolę szefa rady ministrów Rzeczypospolitej Polskiej. Kongres Liberalno-Demokratyczny popierał wtedy głównego kontrkandydata Mazowieckiego – Lecha Wałęsę.

Bezpośrednio po odpadnięciu Mazowieckiego z wyścigu o prezydenturę w I turze wyborów jego najbliżsi współpracownicy wystąpili z inicjatywą połączenia sił wspierających jego kampanię w jeden duży obóz polityczny i założyli Unię Demokratyczną (2 grudnia 1990 r.). W maju 1991 r. w Warszawie odbył się zjazd zjednoczeniowy Unii Demokratycznej, Ruchu Obywatelskiego – Akcji Demokratycznej i Forum Prawicy Demokratycznej, w wyniku którego powstała partia o znanej już nazwie „Unia Demokratyczna”, ale różniąca się od swej poprzedniczki znacznie poszerzonym składem osobowym. Fundamentem tożsamości UD stało się ponadto zagwarantowane w statucie tej partii dopuszczenie istnienia w jej ramach różnych frakcji. Część byłych działaczy ROAD założyła Frakcję Społeczno-Liberalną UD, natomiast byli działacze Forum Prawicy Demokratycznej utworzyli Frakcję Prawicy Demokratycznej. Z czasem powstała także Frakcja Ekologiczna, a po wystąpieniu z UD Aleksandra Halla w czerwcu 1992 roku – Frakcja Konserwatywno-Liberalna. Unia Demokratyczna była partią politycznego centrum, skupiającą zarówno osoby o poglądach centrolewicowych, jak i centroprawicowych. Opowiadała się konsekwentnie za kontynuowaniem kierunku reform zainicjowanych w 1989 r. przez rząd Tadeusza Mazowieckiego, czyli budowaniem liberalnej gospodarki wolnorynkowej, decentralizacją państwa oraz polityką zagraniczną za priorytet uznającą integrację Polski z Paktem Północnoatlantyckim i Unią Europejską.

`           Na jesieni 1993 r. odbyły się wybory parlamentarne (trzecie od przełomowych wyborów z czerwca 1989 r.), w wyniku których Unia Demokratyczna weszła do parlamentu, ale znalazła się w opozycji do rządzącej koalicji Sojuszu Lewicy Demokratycznej i Polskiego Stronnictwa Ludowego, natomiast Kongres Liberalno-Demokratyczny stał się siłą pozaparlamentarną. Wkrótce rozpoczęły się rozmowy na temat zjednoczenia UD z KLD, które doprowadziły do powstania w kwietniu 1994 r. nowej partii – Unii Wolności. Jej pierwszym przewodniczącym został dotychczasowy przywódca UD Tadeusz Mazowiecki, po czym w 1995 r. zastąpił go na tym stanowisku Leszek Balcerowicz.

            Odejście Leszka Balcerowicza z UW w 2000 r. wymuszone jego nominacją na prezesa Narodowego Banku Polskiego postawiło unitów przed pytaniem o wybór nowego przewodniczącego i sprowokowało debatę o ogólnym kierunku rozwoju partii. Głównymi kandydatami do objęcia schedy po Balcerowiczu stali się Bronisław Geremek, wieloletni przewodniczący Klubu Parlamentarnego „Unia Demokratyczna”, a potem klubu parlamentarnego Unii Wolności, oraz główny założyciel i lider Kongresu Liberalno-Demokratycznego. Po przegranej Tuska z Geremkiem część działaczy UW wraz z samym Tuskiem postanowiła opuścić UW i przystąpiła do budowania nowej partii centroprawicowej. Na jesieni 2001 r. odbyły się kolejne wybory parlamentarne, w wyniku których tym razem to partia Geremka znalazła się poza Sejmem, zaś partia Tuska – Platforma Obywatelska – stała się główną siłą opozycyjną.

Ostatnie cztery lata działalności UW to więc okres jej bytności poza parlamentem. Udało się jej jednak wprowadzić w 2004 r. czterech swoich reprezentantów do Parlamentu Europejskiego. Krótko po klęsce wyborczej UW z 2001 r. Bronisław Geremek zrzekł się funkcji przewodniczącego tej partii. Na jego zastępcę wybrano Władysława Frasyniuka, dawnego lidera ROAD. Pod koniec 2004 r. ówczesny zarząd UW podjął decyzję o dokonaniu kolejnego przekształcenia partii, które głównym założeniem miało być tym razem otwarcie się na osoby z liberalnego skrzydła Sojuszu Lewicy Demokratycznej oraz na część ówczesnej centroprawicy. Efektem tej decyzji było powstanie w 2005 r. Partii Demokratycznej – demokraci.pl.

 

Podstawowa bibliografia:  

1)      Mirosława Marody, Długi finał, Warszawa 1995.

2)      Donald Tusk, Idee gdańskiego liberalizmu, Gdańsk 1998.

3)      Andrzej Chwalba, III Rzeczpospolita: Raport specjalny, Kraków 2005.

4)      Katarzyna Chimiak, Ruch Obywatelski – Akcja Demokratyczna: Polityka czasu przełomu, Warszawa 2010.

5)      Aleksander Hall, Osobista historia III Rzeczypospolitej, Warszawa 2011.  

6)      Antoni Dudek, Historia polityczna Polski 1989-2012, Kraków 2013.  

7)      Arkadiusz Nyzio, Rządzić znaczy służyć? Historia Unii Demokratycznej (1991-1994), Kraków 2014.  

 

Katarzyna Chimiak

 

Teczki:

Sygnatura Opis Liczba skanów Liczba skanów
CBG/UW/43 Kampania Parlamentarna 1993, Kandydaci cz. I, Białystok – Piła. 326 460
CBG/UW/44 Kampania Parlamentarna 1993, Kandydaci cz. II, Piotrków Tryb. - Warszawa. 194 314
CBG/UW/46 Unia Demokratyczna – Wybory ’93, życiorysy kandydatów. 301 409
CBG/UW/47 Ankiety kandydatów UD do Parlamentu 1993, cz. I, Białystok – Kielce. 171 177
CBG/UW/48 Ankiety kandydatów UD do Parlamentu 1993, cz. II, Konin – Rzeszów. 216 218
CBG/UW/49 Ankiety kandydatów UD do Parlamentu 1993, cz. III, Siedlce – Zielona Góra. 181 181
CBG/UW/50 Wybory '93 93 269
CBG/UW/51 Plan kampanii wyborczej Unii Demokratycznej w Białej Podlaskiej. 25 42
CBG/UW/52 Wybory 1993, akty prawne, korespondencja z PKW. 30 119
CBG/UW/53 Kampania wyborcza do Parlamentu 1993, materiały Sztabu Wyborczego. 43 172
CBG/UW/54 Kampania wyborcza do Parlamentu 1993, materiały promocyjne. 17 63
CBG/UW/55 Wybory 1993, materiały Sztabu Wyborczego UD (programy, „poradnik kandydata”). 12 120
CBG/UW/56 Kampania wyborcza do Parlamentu 1993, kandydaci do Senatu. 4 23
CBG/UW/57 Kampania Parlamentarna 1993 – Kandydaci cz. III. 22 321
CBG/UW/58 Kampania wyborcza do Parlamentu 1993, materiały o konkurencji. 26 36
CBG/UW/59 Wybory 1993, Koalicja dla Rzeczpospolitej, Ruch dla Rzeczpospolitej. 8 88
CBG/UW/60 Wybory 1993, Regionalne Konwencje UD, cz. I. 25 263
CBG/UW/61 Wybory 1993, Regionalne Konwencje UD, cz. II. 14 194
CBG/UW/62 Kampania 1993, Ankiety czyste. 1 12
CBG/UW/64 Wystąpienia UD 1993-1994 (w „Biuletynach Informacyjnych”). 4 94
CBG/UW/65 Materiały o Unii Demokratycznej w językach obcych. 4 29
CBG/UW/67 Materiały o Unii Demokratycznej w językach obcych (1991). 5 19
CBG/UW/68 Listy posłów i senatorów Unii Demokratycznej (I, II kadencje). 14 50
CBG/UW/69 Unia Demokratyczna: komunikaty Biura Prasowego Krajowego Komitetu Założycielskiego Unii Demokratycznej. 20 176
CBG/UW/70 Korespondencja wychodząca UD, styczeń ’91 – grudzień ’93. 72 148
CBG/UW/71 Korespondencja UD 1993. 34 55
CBG/UW/72 Biuro Prasowe UD. 32 32
CBG/UW/73 Konferencja Samorządowa UD 1992, cz. I. 7 7
CBG/UW/74 Frakcje UD. 5 37
CBG/UW/75 Frakcja Ekologiczna UD. 8 31
CBG/UW/76 Frakcja Społeczno-Liberalna Unii Demokratycznej. 36 100
CBG/UW/77 Frakcja Młodych UD. 2 13
CBG/UW/78 Komisja Statutowa Unii Demokratycznej. 195 436
CBG/UW/79 Sprawy wewnętrzne UD, cz. I. 258 275
CBG/UW/80 Biuro Prasowe Unii Demokratycznej. 30 108
CBG/UW/81 Konwencja UD 28 VIII 1993. 7 17
CBG/UW/82 Sprawy wewnętrzne UD 1993. 84 157
CBG/UW/83 Wywiady Piotra Nowiny-Konopki. 11 47
CBG/UW/132 Krajowy Sąd Koleżeński KLD. 117 225
CBG/UW/133 Główna Komisja Rewizyjna KLD. 168 300
CBG/UW/136 Kongres Zjednoczeniowy Unii Demokratycznej I Kongresu Liberalno-Demokratycznego, 23-24 kwietnia 1994, część I. 75 392
CBG/UW/137 Kongres Zjednoczeniowy Unii Demokratycznej I Kongresu Liberalno-Demokratycznego, 23-24 kwietnia 1994, część II. 119 204
CBG/UW/138 Regionalne Zjazdy Zjednoczeniowe Unii Wolności, cz. I (B-J). 193 321
CBG/UW/139 Regionalne Zjazdy Zjednoczeniowe Unii Wolności, cz. II (K-R). 358 548
CBG/UW/140 Regionalne Zjazdy Zjednoczeniowe Unii Wolności, cz. III (S-Z). 226 357
CBG/UW/141 Posiedzenia Prezydium Rady Krajowej UW 1994. 102 102
CBG/UW/142 II Krajowy Kongres Unii Wolności. 141 516
CBG/UW/144 Prezydia UW 1996. 224 440
CBG/UW/146 Rady Krajowe UW 1994. 91 270
CBG/UW/147 Rady Krajowe UW 1995 r. 110 239
CBG/UW/148 Rady Krajowe UW 1996 – styczeń 1997. 70 142
CBG/UW/154 Sprawy wewnętrzne UW 1995-1996. 104 256
CBG/UW/155 Raport z badania jakościowego na temat wizerunku Unii Wolności. 1 65
CBG/UW/156 III Kongres Krajowy UW. 15 259
CBG/UW/157 Sekretariaty Krajowe Unii Wolności.
84 201
CBG/UW/158 KLD - materiały programowe. 39 72
CBG/UW/159 Dokumenty rejestracyjne ROAD, UD, KLD, UW.
67 67
CBG/UW/160 Unia Wolności ’94. Forum Demokratyczne, Biuro Prasowe, Korespondencja, Klub Parlamentarny, Regiony. 245 245
CBG/UW/161 III Kongres Krajowy UD, Samorząd Terytorialny. 11 99
CBG/UW/162 Warszawski Region UW. 31 92
CBG/UW/163 Władze UD 1993. 13 23
CBG/UW/164 Dokumenty różne UW 1995. 97 97
CBG/UW/165 Wybory Parlamentarne 1997 – ulotki. 19 69
CBG/UW/166 Wybory Samorządowe 1998 – Warszawa. 23 117
CBG/UW/167 Ankiety dla Przewodniczących Kół UW, 1997. 81 81
CBG/UW/172 Periodyki Regionalnych Kół UD 1992-1994. 53 474
CBG/UW/173 Biuletyny Informacyjne 1991-1994. 31 263
CBG/UW/174 Periodyki regionalnych kół Unii Demokratycznej i ROAD-u, 1990-1991. 8 25
CBG/UW/175 Materiały prasowe wewnętrznego użytku w czasie Kongresów UD i UW. 21 137
CBG/UW/176 Biuletyny Informacyjne UD/UW 1992-1994. 28 130
CBG/UW/177 Biuletyny Informacyjne UD 1993-1994. 10 200
CBG/UW/178 Biuletyny Informacyjne UD 1992. 10 235
CBG/UW/179 Biuletyny Informacyjne UD 1991. 20 175
CBG/UW/180 Biuletyny Informacyjne UD 1992 (cz. II). 2 42
CBG/UW/181 Biuletyny Informacyjne UD 1993. 5 100
CBG/UW/182 Biuletyny Informacyjne UD 1994 (cz. II). 3 72
CBG/UW/183 Biuletyny Informacyjne UD 1992 (cz. III). 5 146
CBG/UW/186 Mokotowskie Koło UW 1999-2000. 284 284
CBG/UW/187 Mokotowskie Koło UW 1997-1999. 706 706